هدف اينان تفسير احكام اسلام و ارشاد خلايق بود و از اينجهة به رى و اردبيل عزيمت كردند كه آن دو شهر مركز ايران و آذربايجان بودند . حمزه و صدر الدين در اردبيل اقامت كردند و هم در آنجا درگذشتند . مدفن حضرت حمزه ( ع ) در كلخوران است و بقعهء امين الدين جبرئيل ، پدر شيخ صفى الدين ( ع ) ، بفاصلهء چند متر در شمال آستانهء كوچك او ساخته شده است . قبر حضرت صدر الدين نيز در همين قريه ولى تقريبا در يك كيلومترى سمت غربى آن ، در وسط اراضى زراعتى ، واقع است . مقبرهء صدر الدين عمارت بسيار قديمى دارد . جنوب آن باغ امامزاده و شمالش حياط بزرگ دهقانى است و خادم بقعه در آن زندگى مىكند . در ورودى بقعه در سمت شمال آنست و براهروى باريكى باز مىشود كه از شرق بغرب كشيده شده است و در دو انتهاى خود به دو حجره ، براى بيتوته كردن زائران ، منتهى ميگردد . در وسط اين دالان و در ضلع جنوبى آن ، درى است كه بمقبره باز مىشود . قبر در وسط اطاقى است كه تقريبا 5 * 6 متر ابعاد آن مىباشد و گنبد كم ارتفاع كهنه‌اى سقف آن را تشكيل ميدهد . روى قبر ، كه بالغ بر بيست سانتىمتر از كف اطاق بلندتر است ، صندوق تخته‌اى به همين بلندى گذاشته روى آن روپوشهاى رنگارنگى كشيده‌اند و شمعدانها و چراغهاى كهنه و ساده‌اى قرار داده‌اند . بر سر در ورودى بقعه انواع مختلف زيارتنامه‌ها با خطوط زيبا نصب شده و يكى از آنها بتاريخ 1324 قمرى در تفليس نوشته شده است . مرحوم حاج ميرزا محسن خوشنويس ملقب به عماد الفقراء هم زيارتنامه‌اى نوشته و در زير آن ، كه تاريخش 1355 قمرى است ، عبارت بحر الانساب را ، كه در فوق ذكر كرديم ، آورده است و براى آنكه خواننده را به ثقه بودن مؤلف آن كتاب آشنا كند اضافه كرده است كه ابن عتبه صاحب كتاب « عمدة الطالب » مىباشد . علاوه بر اين دو امامزاده ، دو مقبرهء ديگر نيز در داخل شهر بعنوان فرزندان حضرت امام موسى الكاظم ( ع ) شناخته ميشوند كه يكى بنام امامزاده صالح است ولى در محل آن را « اوغلان امامزاده سى » « 1 » ميگويند و در مقابل آن امامزادهء ديگر را

--> ( 1 ) - يعنى امامزادهء پسر .